YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9998
KARAR NO : 2023/1770
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/87 Esas, 2016/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/87 Esas, 2016/570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/10338 Esas, 2020/16349 Karar sayılı kararı ile “sanığın mağdura tas ile vurmasına rağmen ek savunma alınmaması ve 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin gösterilmemesi, iki nitelikli halin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmemesi, dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2020/868 Esas, 2021/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık ile mağdurun evli oldukları, sanığın ortak ikametlerine alkollü olarak geldiği ve mağdurla tartışmaya başladıkları, sanığın tas ile mağdurun kafasına vurarak yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.
3. Selahaddin Eyyubi Devlet Hastanesinin raporuna göre, mağdurun kafasında ekimoz ve kesi izi bulunduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. Kollukça düzenlenen tutanaklar, nüfus kayıt tablosu ve adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Mağdur …’un, 29.06.2016 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.
2. Bozma ilamında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerinin birleşmesi nedeniyle temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2020/868 Esas, 2021/915 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.