YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/111
KARAR NO : 2023/2519
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2017 tarihli ve 2017/37 Esas ve 2017/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 31.01.2018 tarihli ve 2017/2219 Esas, 2018/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarihli ve 2022/464 Esas, 2022/3152 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik ve teşebbüs derecesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/374 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfının kasten yaralama olduğuna ve haksız tahrike ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. 04.01.2017 günü saat 20:00 sıralarında katılan ile katılanın kız arkadaşı olan …’in İskenderun Primemall AVM’de bulunduğu, katılan ile kız arkadaşıyla yemek yediği esnada sanığın eski kız arkadaşı olan …’ı aradığı, nerede olduğunu sorduğu, …’ın AVM’de olduklarını söylediği, sanığın AVM’ye geleceğini söyledikten sonra telefonu kapattığı, eski kız arkadaşı …’ın katılanla birlikteliğini kabullenemeyen sanığın kıskançlık gösterdiği, üzerinde taşıdığı bıçakla katılanın üzerine kararlı ve hızlı bir şekilde gelerek yaklaşık 8-9 kez katılanın hayati bölgelerini hedef alarak katılanı bıçakladığı anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumundan alınan 23.03.2017 tarihli raporda müştekinin vücudunda sağ toraks anteriorunda göğüs ön yüzde koltuk altı hizasında 2 adet sağ toraks posteriorda (göğüs arka yüzünde)1 adet ve batın umblikus sağında (göbek deliği sağında) 1 adet olmak üzere toplam 4 adet kesici delici alet yaralanması tarif edildiği, sağ toraks anteriorunda göğüs ön yüzde koltuk altı hizasında 2 adet ve batın umblikus sağında 1 adet olmak üzere toplam 3 adet batına ve toraksa nafiz kesici delici alet yaralanmalarının her birinin kişinin yaşamını teklikeye sokan bir duruma neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, sağ toraks posteriorda 1 adet kesici delici alet yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kişide hayati tehlike yaratmayan yaralanma olduğunun bildirildiği görülmüştür.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin, suç vasfının kasten yaralama olduğuna ve haksız tahrike yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli oluşu, mağdurdaki yara yerleri ve meydana gelen zarar dikkate alındığında suç vasfının tespitinin isabetli olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturacak bir söz ya da davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/374 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.