YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1262
KARAR NO : 2023/2604
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Eşi Kasten Öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kapatılan Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.1992 tarihli 1988/219 Esas 1992/28 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında eşini kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı
Kanun) 449 uncu maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin birinci fıkrası, 33 üncü maddesinin birinci fıkrası, 40 ıncı maddesi ve 36 ncı maddesi uyarınca 24 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2. Kapatılan Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.1992 tarihli 1988/219 Esas 1992/28 Karar sayılı kararının resen yapılan incelemesinde Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.09.1992 tarihli 1992/1725 Esas 1992/1888 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
3. Onanmak suretiyle kesinleşen karardan sonra … Ağır Ceza İlamat Masasının 08.08.2017 tarihli 2010/1 Esas 2010/4236 Karar sayılı uyarlama yargılaması talebi ile üzerine yapılan uyarlama yargılaması neticesinde; … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2018 tarihli 2018/140 Esas ve 2018/163 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında eşini kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
4. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2018 tarihli 2018/140 Esas ve 2018/163 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli 2021/13186 Esas 2022/1515 Karar sayılı kararı ile ”hükmün gerekçesiz bırakılması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli 2022/225 Esas 2022/374 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında eşini kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik derecesine, alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında eşe karşı kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 449 uncu maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin birinci fıkrası, 33 üncü maddesinin birinci fıkrası, 40 ıncı maddesi ve 36 ncı maddesi uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca kurulan hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli 2021/13186 Esas 2022/1515 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bozma sonrası yapılan yargılama sonucu yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükmün incelenmesinde hükümlü müdafiinin haksız tahrikin derecesine ve daha az ceza verilmesi gerektiğine yönelen temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli 2022/225 Esas 2022/374 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re’sen de temyize tabi bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.