Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/1604 E. 2023/4381 K. 20.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1604
KARAR NO : 2023/4381
KARAR TARİHİ : 20.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/404 E., 2021/617 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2013/69 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında mağdur …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık … hakkında mağdur …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2013/69 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/4982 Esas, 2021/8967 Karar sayılı ilâmı ile özetle; mağdur hakkında Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapora göre, mağdurun sol el bileğinden 2 bıçak darbesi ile tendon, kas ve median sinir kesisi yaralanmaları ile duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezalar belirlenirken aynı Kanun’un 61 … maddesindeki ölçütler ve 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak sonuç cezalar etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, baba oğul sanıklar ve yakınları ile mağdur ve kardeşleri arasında çıkan kavgada, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmadığının kabul edilmesine ve mağdur hakkında da sanık … ‘ı kasten yaralamadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, takdiri indirim uygulanırken kanun maddesi olan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin hükümlerde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, nedenleriyle bozulmasına ve sanıkların kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/617 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında mağdur …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık … hakkında mağdur …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebebi; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Olay günü baba oğul sanıklar ve yakınları ile mağdur ve kardeşleri arasında çıkan ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği kavgada, sanıkların ele geçirilemeyen bıçaklarla, mağduru sol el bileğinden 2 bıçak darbesi ile tendon, kas ve median sinir kesisi ile duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaraladıkları kabul edilmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, mağdur beyanları, tanık ifadeleri, adlî raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanıklar müdafiinin hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıkların cezalandırılmalarına ilişkin kararlarda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/404 Esas, 2021/617 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.06.2023 tarihinde karar verildi.