YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1862
KARAR NO : 2023/4519
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/9 E., 2022/162 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318 … maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/170 Esas, 2013/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
1. Katılan …’e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan …’e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/170 Esas, 2013/496 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 2016/3659 Esas, 2017/3506 Karar sayılı kararı ile,
“a-)28.11.2013 tarihli oturumda, sanık müdafinin maktül ve katılanların olay tarihinden önce sanığın evinin yakınına gelip gelmedikleri konusunda tanık olarak dinletmek istedikleri …’in duruşma salonu dışında hazır olduğunu bildirmesine, 5271 sayılı CMK’nun 178. maddesine göre, hazır edilen tanığın dinlenmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin “dosyanın geldiği aşama ve dosya kapsamı dikkate alınarak” gerekçesiyle reddine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-)Sanık müdafilerinin, 19.09.1993 ve 11.07.1994 doğumlu olan ve suç tarihi itibariyle 17 ve 16 yaş içerisinde bulunan katılanların yaşına yönelik yapmış bulundukları itirazla ilgili olarak denetime imkan verecek şekilde herhangi bir inceleme ve araştırma yapmaksızın, inceleme ve araştırma yapmaya niçin gerek duyulmadığı da gerekçelendirilmeksizin doğrudan reddine karar verilmesi suretiyle eksik inceleme sonucu karar verilmesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/501 Esas, 2018/681 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
1. Katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/501 Esas, 2018/681 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/3833 Esas, 2021/14653 Karar sayılı kararı ile,
“Katılanların kemik yaşına ilişkin Adlî Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda muayene tarihi itibariyle katılanların kemik yaşlarının 22 ila 40 yaş arasında olduğu, suç tarihine yönelik ise herhangi bir yorum yapılamadığının belirtildiği, katılanların resmi nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde 18 yaşından küçük olduklarının anlaşılması karşısında,
Resmi nüfus kayıtlarına itibar edilmesi gerekirken, Adlî Tıp Kurumunca kemik yaşına yönelik tespit içermeyen raporların sanık lehine yorum lehine değerlendirilmesi sonucu, sanık hakkında katılanlara yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK’nin 82/1-e, 35 maddesi yerine yazılı şekilde hükümler kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
1. Katılan …’e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

2. Katılan …’e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri, sübuta, suç vasfına, teşebbüs nedeniyle 9 yıl ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrik derecesine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü katılanlar ve arkadaşları temyiz dışı maktul ile temyiz dışı katılanlar … ve …’ın kiraladıkları araçla piknik yapmaya giderlerken arkadan kendilerine yetişecek olan diğer arkadaşları …’i beklemek için durdukları, bu sırada maktul ile katılan …’in yol kenarına işemeye başladıkları, katılanların bulunduğu yere yaklaşık 80 metre mesafede evi olan sanığın eşi ve annesinin, sanığı çağırdıkları, katılanlar ve arkadaşlarını bu şekilde gören sanığın hemen eve gidip av tüfeği alarak katılanlar ve arkadaşlarının bulunduğu yöne doğru koşmaya ve bir taraftan da havaya doğru ateş etmeye başladığı, katılanlar ve arkadaşlarının “Tamam, sakin ol, özür dileyip gidiyoruz” diyerek hızlıca arabaya bindikleri, olay yerinden ayrıldıkları sırada da sanığın arkalarından ateş etmeye devam ettiği ve bu ateş

sonucu şoför koltuğunda oturan temyiz dışı maktulün hayatını kaybettiği ve arka koltuk sağ tarafta oturan temyiz dışı katılan …’ın sol omuz bölgesinden yaralandığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. 06.03.2011 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, temyiz dışı maktulün, av tüfeği iri saçma tanesi (şevrotin) yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması, ağır beyin doku harabiyeti neticesinde hayatını kaybettiği tespit edilmiştir.

4. … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 10.03.2011 tarihli raporuna göre, temyiz dışı katılan …’ın sol skapula bölgesinde 2×2 cm çapında dermabrazyon mevcut olduğu, yaralanmasının, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

5. Adlî muayene raporlarına göre katılanların yaralanmadıkları tespit edilmiştir.

6. Katılanlar anlatımları, temyiz dışı katılanlar beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, Adlî Tıp 6. İhtisas Kurulu raporu, sanığa ait raporlar, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Sanık Müdafiilerinin, Sübuta, Suç Vasfına, Teşebbüs Nedeniyle 9 Yıl Ceza Verilmesi Gerektiğine, Haksız Tahrik Derecesine, Vesaireye Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;
1. Olay ve Olgular başlığındaki deliller ve tüm dosya kapsamına göre eylemlerin sanık tarafından ve aynı başlığın birinci paragrafındaki anlatım gibi gerçekleştirildiği, suçta kullanılan av tüfeğini elverişliliği, hedef alınan bölgeler, temyiz dışı maktul ve katılan …’ın yaralanmasının niteliği, katılanların aynı araç içinde oluşları, bu şekilde kastın bölünmezliği ilkesi ve katılanların 18 yaşından küçük olmaları nazara alındığında suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca atışlar neticesinde ölüm meydana geldiğinden gönüllü vazgeçme kurumunun uygulanma koşullarının bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi sonrasında aynı Kanun’un 35 … maddesinin ikinci fıkrasına göre teşebbüs hükümlerinin 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngörmesine göre teşebbüs nedeniyle temel cezanın 13 yıl olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, bozmaya uyularak Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.06.2023 tarihinde karar verildi.