Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/1941 E. 2023/4997 K. 12.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1941
KARAR NO : 2023/4997
KARAR TARİHİ : 12.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/596 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/596 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/5174 Esas, 2020/12258 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, TCK’nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ile mağdur …’nın evli oldukları, olay günü sanığın eve alkollü gelmesi üzerine aralarında tartışma başladığı, tartışma sırasında sanığın mağduru darp ettiği olayda, mağdurun olay sonrası alınan adli muayene raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. Mağdur aşamalarda sanığın yumruk atmak suretiyle kendisini yaraladığını beyan etmiştir. Mağdurun yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdur beyanı ile uyumlu adli muayene raporu dikkate alındığında sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tunceli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/488 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.