YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1949
KARAR NO : 2023/974
KARAR TARİHİ : 13.03.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Mahkûmiyet
Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/559 Esas, 222/98 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 01.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.12.2022 tarihli ve 2022/25274 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2022 tarihli ve KYB-2022/161808 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2022 tarihli ve KYB-2022/161808 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesince kısa kararın verildiği 01.02.2022 tarihli oturumda sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine rağmen, Mahkemenin aynı tarihli gerekçeli kararının delillerin birlikte değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında da ‘..Sanığın sabıkasız olması, dosya kapsamına yansıyan tutum ve davranışları ile bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanaate varılmış olması ve ayrıca tazmini gereken bir zararın bulunmaması da göz önüne alınarak şartların gerçekleşmemiş olması nedeniyle sanık hakkında hükmedilen adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.’ şeklinde belirtilerek hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/331 Esas, 2020/412 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/331 Esas, 2020/412 Karar sayılı kararına o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine merci Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/412 Değişik İş sayılı sayılı kararıyla özetle;
“…mağdurun sanığı terkederek sanığın amcasının oğlu ile kaçması ve 2 ay kadar onunla yaşadıktan sonra köye gelmesi sonucu sanığın eşi olan mağdura tokat atmak sureti ile kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiği olayda sanık hakkında haksız tahrik indirimi yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu,”
Nedeniyle itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ve dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Mahkemenin, 01.02.2022 tarihli inceleme konusu kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
3. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için,
a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması,
b) Suçun 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,
c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi,
f) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmamasına ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; Mahkemenin önceki kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması dikkate alındığında hükümlü hakkında anılan müessesenin uygulanmasına engel hâl bulunmadığı belirlenmiştir.
4. Mahkemece verilen ilk kararın itiraz yolu ile kaldırılması üzerine yapılan yargılama neticesinde verilen inceleme konusu kararın, gerekçe kısmında hükümlü hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına karar verildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında anılan müessesinin uygulanmadığı anlaşılmakla gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olacak şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/559 Esas, 222/98 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.