YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2351
KARAR NO : 2023/4844
KARAR TARİHİ : 10.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2014/954 Esas, 2016/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2014/954 Esas, 2016/183 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarihli ve 2020/4475 Esas, 2020/6900 Karar sayılı kararı ile sanığın talimatla alınan savunmasının usulüne uygun olmadığı, üzerine atılı suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle uzlaşma girişiminde bulunulması ve tekerrüre esas alınan ilamda uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının araştırılması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/266 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde yüzmek için kıyafetlerini ve eşyalarını kıyıda bırakan sanık eşyalarının kimliği tespit edilemeyen bir kişi tarafından çalındığını görmüş ve aceleyle bu kişinin arkasından koşmuş ancak failin taksiye binmesi nedeniyle kendisini yakalayamamıştır. Failin bindiği taksinin şoförü olan ve önceki olayla ilgisi bulunmayan mağdura taksi durağından telefonla ulaşıldığında ise fail arayanların kanlısı olduğunu söyleyip araba durur durmaz arabadan inmiş ve kaçmıştır. Mağdur … bir süre sonra taksi durağına geri döndüğünde ise sanık yumruk atarak mağduru yaralamıştır.
2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
sanığın mükerrir olmasından dolayı hakkında lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevrilmeye ilişkin hükümlerin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/266 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2023 tarihinde karar verildi.