YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2391
KARAR NO : 2023/4668
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
D U R U Ş M A T A L E P L İ
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin yasal süresi içinde yapılmadığından 1412 sayılı Kanun’ un 318 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2014/448 Esas, 2015/422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ,
a. Maktuller … ve …’ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2014/448 Esas, 2015/422 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/3455 Esas, 2018/2742 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2018 tarihli itirazı üzerine , Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.10.2018 tarihli ve 2018/3227 Esas, 2018/4322 Karar sayılı kararı ile, sanığın katılan …’ye yönelik eyleminin tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilerek hükmün bozulmasına, maktuller … ve …’ye yönelik eylemler yönünden itirazın reddine karar verilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ na gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.04.2022 tarihli ve 2018/1-549 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık …’ın maktullere yönelik, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/443 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
a. Maktuller … ve …’ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan …’ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi , 35 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, ceza miktarının az olduğuna, maktullere yönelik suç vasfının tasarlama olduğuna,
2. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi, maktul …’ye yönelik suçun vasfının tasarlama olduğuna, katılan …’ye yönelik suçun cezasının az olduğuna,
3. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi, eksik araştırmaya, katılana yönelik eyleminin suç vasfının tasarlama olmadığına, suçun işlenmediğinden bahisle sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, maktullere yönelik eylemleri nedeni ile haksız tahrik hükümlerinin uygulaması gerektiğine, cezaî ehliyete, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının bir suçu işleyememekten duyduğu infial nedeniyle öldürme suçunu oluşturmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ile katılan …’nin olay tarihinden yaklaşık 7 yıl önce boşandıkları, katılanın velayeti kendisinde olan müşterek çocukları ile birlikte maktuller anne babası ile birlikte ikamet ettiği, olay tarihinden kısa bir süre önce katılanın başka birisiyle nişanlanacağını duyan sanığın katılanı öldürmeye karar verdiği, bu karar kapsamında iş yerinden 4 gün süreyle izin alarak herkesin uyuduğu bir vakitte katılanın yaşadığı eve gizlice girdiği, evin içinde maktul … ile karşılaşması yanında getirmiş olduğu bıçak ve tırpan ile maktule vurarak öldürdüğü, bu sırada katılanı görmesi üzerine katılanı hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, diğer maktül … ile karşılaşması üzerine onu da getirmiş olduğu aletler ile öldürdüğü ve olay yerinden oğlu Adem’i ve katılanın aracının anahtarını da almak suretiyle ayrıldığı anlaşılan olayda, sanığın katılan …’ye yönelik tasarlayarak öldürme, maktuller … ve …’ye yönelik ise bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçlarını işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, kollukça tutulan tutanaklar, … Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 18.09.2014 tarihli otopsi tutanakları, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 22.10.2014 tarihli adli muayene raporu, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca tanzim olunan 18.11.2015 tarihli rapor ve sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin, ceza miktarının az olduğuna, maktullere yönelik suç vasfının tasarlama olduğuna, katılan Kurum vekilinin, maktul …’ye yönelik suçun vasfının tasarlama olduğuna, katılan …’ye yönelik suçun cezasının az olduğuna, sanık müdafinin, eksik araştırmaya, katılana yönelik eyleminin suç vasfının tasarlama olmadığına, suçun işlenmediğinden bahisle sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, maktullere yönelik eylemleri nedeni ile haksız tahrik hükümlerinin uygulaması gerektiğine, cezai ehliyete, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının bir suçu işleyememekten duyduğu infial nedeniyle öldürme suçunu oluşturmadığına yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin
saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığına, maktullere yönelik sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, katılana yönelik ise tasarlama şartlarının oluştuğu, katılana yönelik tasarlayarak öldürme suçunu oluşturan eylemine engel olmaya çalışan maktuller … ve …’yi öldürdüğü anlaşıldığından sanığın eylemlerine uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılandan ve maktullerden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, Olay ve Olgular başlığı (2) nolu paragrafta bilgilerine yer verilen Adli Tıp 4. İhtisas Dairesince tanzim olunan rapor içeriği dikkate alındığında sanığın cezaî ehliyetinin bulunduğu, katılan ve maktuller tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı anlaşıldığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/443 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararında katılan ve katılan Kurum vekillerince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.