YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2536
KARAR NO : 2023/5514
KARAR TARİHİ : 20.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/815 E., 2022/854 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/479 Esas, 2015/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/479 Esas, 2015/680 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli ve 2019/1643 Esas, 2019/9654 Karar sayılı kararı ile “ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın katılan …’i yaralaması için kurulan hükümde sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/449 Esas, 2019/941 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; meşru savunma hükümleri uygulanarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan …’in aynı apartmanda komşu oldukları, olay tarihinde sanık ile katılan … arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın katılan …’e eli ile vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılan ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma şartlarının somut olayda oluşmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik indirim oranının isabetli olarak takdir edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/449 Esas, 2019/941 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.09.2023 tarihinde karar verildi.