Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/2579 E. 2023/5586 K. 25.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2579
KARAR NO : 2023/5586
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1454 E., 2022/1396 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasına

Sanığın, müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 18.07.2023 tarihli dilekçesi ve 31.07.2013 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 15.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2020/193 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası
ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1454 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri;
1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin (a-h) bentleri uyarınca mahkumiyeti gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine,
2. Haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına,
3. Cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın tanık Yaşar ile evli oldukları, ancak suç tarihinden birkaç ay önce sanığın açmış olduğu boşanma davasının bulunduğu, sanığın evlilik birliği devam ederken maktul ile arasında rızaya dayalı gönül ilişkisinin bulunduğu, son dönemlerde maktul ile sanık arasında yaşanan sorunlar ve tartışmalar neticesinde sanığın eşi Yaşar ile yaşamaya devam ettiği, suç tarihinde maktulün, sanığın eşi Yaşar ile yaşadığı konuta geldiği, sanığın kapıyı açtığı, aksi kanıtlanamayan sanık savunmasına göre maktulün elinde bıçak bulunduğu, maktulün sanığa tekme atması üzerine sanığın ne yapacağını bilemeyerek suçta kullandığı silah ile maktule birden fazla kez ateş ederek otopsi raporunda belirtilen biçimde öldürdüğü olayda, sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anlaşılmıştır.
2. Maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 25.11.2019 tarihli ; “Kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası ve ekstremite kemik kırıkları ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama, beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu meydana gelmiş olduğu”
Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, uzmanlık raporları, kamera görüntüsü inceleme tutanağı ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin ani gelişen kastla gerçekleştirilmiş olması karşısında, sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun delil bulunmadığı, dosya kapsamında sanığın başka bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak için öldürme suçunu işlediğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, sanığın aksi sabit olmayan savunmasına göre olay öncesi maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın bulunduğu bu nedenle haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık müdafiinin temyizi yönünden
Sanığın, müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 18.07.2023 tarihli dilekçesi ve 31.07.2013 tarihli beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle 298 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir.
B. Katılanlar vekilinin temyizi yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1454 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.