YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2584
KARAR NO : 2023/4780
KARAR TARİHİ : 06.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/470 Esas, 2015/825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
2. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/470 Esas, 2015/825 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli ve 2019/1736 Esas, 2019/9705 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında psikolojik rahatsızlığı olduğunu ve tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında, Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından rapor alınmasının gerekmesi ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/843 Esas, 2022/854 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
1. Sanık hakkında, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.08.2015 tarihli ve 2015/3327 Soruşturma, 2015/1551 Esas, 2015/1416 İddianame sayılı iddianamede gösterilen sevk maddelerinin, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrasından ibaret olduğu belirlenmiştir.
2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunmasını hazırlamak üzere süre talebinde bulunma hakkı da hatırlatılarak ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87
nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, § 67) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı altıncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/843 Esas, 2022/854 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.07.2023 tarihinde karar verildi.