Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/2642 E. 2023/2544 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2642
KARAR NO : 2023/2544
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/250 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.05.2019 tarihli ve 2019/1483 Esas, 2019/1227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1637 Esas, 2020/2809 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bahse konu bozma kararına direnen Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararıyla sanığın önceki hüküm gibi haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın mahkûmiyetine karar vermiştir.

5. 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesi uyarınca dava dosyası, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/10574 Esas, 2021/14240 Karar sayılı kararı ile direnme kararının yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.02.2022 tarihli ve 2021/1-419 Esas, 2022/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar … ve … vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Maktul ile sanığın aynı yerde oturuyor olmalarından dolayı birbirlerini tanıdıkları ve arkadaş oldukları, 08.04.2018 tarihinde …’ın Kahvesi isimli kahvehanede maktul ile sanığın da bulunduğu masada iskambil oyunundan kaynaklı olarak taraflar arasında kavgaya ve tartışmaya varmayacak şekilde bir tatsızlığın yaşandığı, 09.04.2018 tarihinde sabah saatlerinde maktulün kahvehaneye gittiğinde sanık …’in yanında … de olduğu halde kahvaltı yaptığı esnada şaka maksadıyla eliyle sanığın kulağına dokunduğu, bunun üzerine sanığın maktule hitaben kendisinden uzak durmasını istediği, bu olaydan yaklaşık 5 dakika kadar sonra sanık ve maktul arasında yeniden bir tartışma yaşandığı, tarafların bu tartışma esnasında birbirlerini yakalarından tutarak ittikleri, vurmaya çalıştıkları, kahvehanede bulunan kişiler tarafından tarafların ayrıldığı, bunun üzerine kahvehaneden ayrılan sanığın evine gittiği, bir süre sonra elinde silahtan sayılan bıçak ile tekrar kahvehanenin önüne geldiği ve maktulü elinde bıçak olduğu halde kahvehanenin dışına çağırdığı, sonrasında taraflar arasında kavganın başladığı, sanığın elindeki bıçak ile maktulün karın bölgesinin sol tarafından bıçakladığı, 17.05.2018 tarihli 2018/3013/714 sayılı … Adlî Tıp Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda maktuldeki bir adet kesici ve delici alet yaralanmasının tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğunun belirtildiği, maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. 10.04.2018 tarihli ölü muayene tutanağı, 17.05.2018 tarihli … Adlî Tıp Kurumunca düzenlenmiş olan otopsi tutanağı, sanığın nüfus ve adlî sicil kaydı ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Katılanlar … ve … vekilinin haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ikrarı ve tanık anlatımlarından anlaşılacağı üzere eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararında katılanlar … ve … vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.