YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/282
KARAR NO : 2023/4354
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın 07.07.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği mahkemenin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2012/541 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.10.2020 tarihli ve 2017/1525 Esas, 2020/13580 Karar sayılı kararı ile şikayetçinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücutta kemik kırığına neden olur nitelikte olduğunun belirtilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması, tekerrüre esas alınan ilamın uyarlama kapsamında bulunması nedeniyle öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı gözetilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2020/536 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.300 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikayetçi ve sanığın olay tarihinde arkadaş oldukları, olay günü de bilinmeyen bir sebepten dolayı tartıştıkları, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüştüğü ve bu kavga sırasında sanığın şikayetçiye eliyle tokat atarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Şikayetçi sanığın kendisini darp ederek yaraladığını beyan etmiştir.

4. Şikayetçi hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derecede bulunduğu bildirilmiştir.

5. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın ikrara yönelik savunması, şikayetçi beyanı ve adli rapor karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 8 ay 22 gün hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının 6.300 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulurken sonuç hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adli para cezasına çevrilmesi esnasında 5.240 TL yerine hesap hatası sonucu 6.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2020/536 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 6. paragrafının “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası 262 tam gün kabul edilerek Türk Ceza Kanun’un 50/1-a. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz

önünde bulundurularak bir gün karşılığı takdiren 20 TL den paraya çevrilerek sanığın 5.240 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.06.2023 tarihinde karar verildi.