YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2834
KARAR NO : 2023/2078
KARAR TARİHİ : 14.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR : İtirazın kabulüne
Afyonkarahisar E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan …’ın, kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi gereğince 1 ay süreyle haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 01.12.2021 tarihli ve 2021/517 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin Afyonkarahisar İnfaz Hakimliğinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/7308 Esas, 2021/7431 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan
itirazın, hükümlünün başka bir kişi ile görüşmesinin yasak olduğunu bildiğinden bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli 2022/15 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2023 tarihli ve 94660652-105-03-20230-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve 2023/25971 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve 2023/25971 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, hükümlünün olay günü 16 numaralı kabinde bulunduğu sırada 10 numaralı kabinde aynı kurumda hükümlü olarak bulunan … ile ziyaretçi olarak görüşen …’in, bu kabinden çıkıp hükümlünün yer aldığı 16 numaralı kabine girmek suretiyle hükümlü ile görüştüğü somut olayda, Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli kararı ile hükümlünün başka bir kişi ile görüşmesinin yasak olduğunu bildiği ve hükümlünün bu kişiyle görüşmeyerek kabinden ayrılma imkanı bulunduğu şeklindeki gerekçe ile itirazın kabulü ile Afyonkarahisar İnfaz Hakimliğinin 27.12.2021 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendinde yer alan, ”Kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek.” şeklindeki düzenlemeye nazaran; hükümlüye isnat edilen disiplin suçunun hangi suretle işlenebileceğinin anılan Kanun maddesinde tahdidi olarak sayıldığı cihetle, somut olayda hükümlünün eyleminin kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle gerçekleştirilmediğinin anlaşılması karşısında, hükümlüye isnat edilen disiplin suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görüşmemiştir.
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. 5275 sayılı Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendinde ”Kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek.” eyleminin disiplin cezasını gerektiren eylem olarak düzenlendiği görülmektedir.
3. Mevcut düzenlemeye göre, disiplin cezası verilmesini gerektiren eylem ya kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşme olarak açıkca tarif edilmiştir.
4. Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; aynı ceza infaz kurumunda kalmakta olan bir başka hükümlünün ziyaretçisinin, ziyarete geldiği hükümlü ile görüştükten sonra hükümlü …’ın bulunduğu kabine girmek suretiyle onunla görüşmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen ve hükümlü hakkında disiplin cezası verilmesine neden olan eylemin 5275 sayılı Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün şikayetinin kabulü ile disiplin cezasının iptaline dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.01.2022 tarihli 2022/15 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2023 tarihinde karar verildi.