YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2953
KARAR NO : 2023/3964
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Düşme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında katılanlar … ve …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/4241 Esas, 2020/6031 Karar sayılı kararı ile özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2020/295 Esas, 2022/362 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında katılanlar … ve …’e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği; zamanaşımının değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanlar vekilinin; zamanaşımının değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçlar için 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre; davanın 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 4 ay asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocukların savunmalarının alındığı 05.01.2016 tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2020/295 Esas, 2022/362 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.