Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/3454 E. 2023/4921 K. 11.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3454
KARAR NO : 2023/4921
KARAR TARİHİ : 11.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

O yer Cumhuriyet savcısının, 09.03.2021 tarihinde temyiz ettiği hükme yönelik isteminden, 08.04.2021 tarihli dilekçesi ile vazgeçtiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2016 tarihli ve 2015/364 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bu kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2017/20938 Esas, 2020/17932 Karar sayılı kararıyla; “..mağdurun soruşturma aşamasında sanığın kendisini darp ettiğine dair beyanı, beyanını destekleyen Pazarcık Devlet Hastanesinin 17.08.2015 tarihli kati raporunda, ”pariyetal kemik’te 1 cm’lik şişlik, …, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir” şeklindeki tespite göre sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/441 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500 T.L. Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz sebebi suçun sabit olmadığına ilişkindir.
2. O yer Cumhuriyet savcısı, süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettikten sonra temyiz isteminden vazgeçmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Ailevi meselelerde çıkan tartışmada sanığın cep telefonu ile vurarak mağdur eşini basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Pazarcık Devlet Hastanesi’nce düzenlenen 17.08.2015 tarihli rapor ve olay tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden;
Cumhuriyet savcısının kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 08.04.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanını doğrulayan adli muayene raporuna göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden;
O yer Cumhuriyet savcısının kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 08.04.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/441 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.