Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/370 E. 2023/4136 K. 13.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/370
KARAR NO : 2023/4136
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 81. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/169 Esas, 2015/720 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun’un 51 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

b) Sanık hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun’un 51 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,
Karar verilmiştir.

2. İstanbul 81. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/169 Esas, 2015/720 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2019/11246 Esas, 2019/19525 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılanların eğlenmek için gittikleri gece kulübünde etrafa rahatsızlık verdikleri gerekçesiyle çıkan tartışmada kulüp çalışanları olan temyiz dışı sanıklar tarafından darp edildiği olayda; kendilerine vuranlar arasında bulunduğuna ilişkin katılan …’in soruşturmada temyiz dışı sanıkları teşhis etmesi, katılan …’in yargılamada alınan 10.06.2014 tarihli ilk beyanında, işletmeci olan sanığın olaya karışmadığını beyan etmesi, 23.12.2014 tarihli duruşmada ise CD’ye yüklenen fotoğraf üzerinden yapılan teşhiste katılanların kendilerini darp edenler arasında sanığın da olduğunu beyan etmesi karşısında, beyanlar ve teşhisler arasındaki çelişki giderilmeden, sanığın ne surette suça katıldığına ilişkin deliller tartışılıp gerekçesi gösterilmeden işyerinin sorumlu müdürü olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2020/108 Esas, 2021/741 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun’un 51 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; suçsuz olduğuna aksi halde cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Katılanların 06.01.2013 tarihinde, sanığın mesul müdürü olduğu eğlence mekanına müşteri olarak geldikleri, çıkan tartışmada sanığın, katılanları haklarında daha önceden İstanbul (Kapatılan) 81. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2014/169 Esas, 2015/720 Karar sayılı kararı ile mahkum edilen … , … , …, … ve … isimli kişilerle fikir ve eylem birliği içerisinde olay üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle sopa ve telsiz ile darp ettiği, katılanların olay neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralandıkları, sanığın üzerine atılı eylemlerin bu hâli ile sübut ettiği kabul edildiği, her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş ise de katılanların tutarlı beyanları ayrıca sanığın da hazır bulunduğu celsede katılanların sanığı vicâhen açık seçik teşhis ettikleri, katılanların yaralanmasına dair deliller kısmında gösterilen adlî raporlar ile bozma önceki dinlenen tanık beyanları bir arada değerlendirilerek sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya dönük olduğu vicdânî kanaatine ulaşıldığı, önceden İstanbul 81. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2014/169 Esas, 2015/720 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm kurulduğu, hükmün yüksek Yargıtay’ın 24.10.2019 tarihli ve 2019/11246 Esas 2019/19525 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, devren intikal eden dosyanın yeniden ele alınması üzerine yüksek Yargıtay ilâmına uyulmak suretiyle devam olunan yargılamada katılanlar ve sanık aynı celsede hazır edilmek suretiyle teşhis işleminin gerçekleştirildiği ve katılan …’in önceki tarihli beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesine dair işlem yapıldığı, çelişkinin yukarıda gösterildiği üzere giderildiği, buna göre, sanığın eylemlerinin sübut ettiği neticesine ulaşıldığı kabul edilerek iki kez cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanık beyanları, diğer beyanlar, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın; suçsuz olduğuna aksi halde cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanları ve sanığı teşhisleri ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı, sanığın üzerine atılı suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması yönünden ise yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği, sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararlarda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2020/108 Esas, 2021/741 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.