YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3832
KARAR NO : 2023/2746
KARAR TARİHİ : 05.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR : İtirazın kabulüne
Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık| ve muhtelif suçlardan … T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan …’in, görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 1 ay süreyle haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakılma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 24.08.2022 tarihli ve 2022/566-270 sayılı kararına karşı tutuklu tarafından yapılan şikâyetin reddine ilişkin … İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/8105 Esas, 2022/8495
sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1263 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli ve 94660652-105-55-28069-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve 2023/32706 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve 2023/32706 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“1-Her ne kadar … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli kararı ile hükümlünün görüştüğü kişinin yasaklı kişilerden olmadığı ve kasti bir şekilde olayın yaşanmasında kusurunun olmadığı şeklindeki gerekçe ile itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;
Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan, ”Kapalı kurumlarda bulunan hükümlüler, belgelendirmeleri koşuluyla eşi, dördüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ve vasisi ile telefon görüşmesi yapabilir” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 42 nci maddesinde yer alan, ” (1) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar mektup, faks ve telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan tamamen veya kısmen yoksun bırakılmasıdır. (2) Bu cezayı gerektiren eylemler şunlardır: f) (Ek:14.4.2020-7242/24 md.) Kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek.” şeklindeki düzenlemeler cihetle; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/10157 Esas, 2021/12931 Karar sayılı ilamında yer alan “…Ceza İnfaz Kurumlarında hükümlü/tutukluların yapacakları telefon görüşmelerinde yasal olarak telefonla görüşebileceği kişiler olması ve telefon görüşmesi yaptığı kişilere ait istenilen evrakların olması koşuluyla görüşebileceği hususları dikkate alındığında hükümlünün avukatı ile savunması hakkında telefonda görüşebileceğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla, bu yönden itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi…BOZULMASINA” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında somut olayda Espiye L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü görevlileri tarafından tutulan 14.08.2022 tarihli tutanaktan anlaşılacağı üzere, hükümlünün anılan yönetmelik gereği görüşme hakkı olmayan bir kişiyle görüştüğü anlaşılmakla, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,
2) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, “İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir.” şeklindeki hüküm karşısında, itirazın kabulü halinde itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. Ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin telefonla kimlerle yasal olarak görüşme hakkı olduğu ve görüşme hakkı olan kişilerle ne şekilde görüşebilecekleri 5275 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesi ile Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesin de düzenlenmiştir.
3. Somut olayda; … T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü görevlileri tarafından tutulan 14.08.2022 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere, hükümlünün yasal olarak görüşme hakkı bulunan eşi ile görüşürken telefon ile görüşme hakkı olmayan bir başka kişiyle görüntülü telekonferansla görüşme yaptığının anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun’a aykırı olduğu gibi itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesine rağmen sadece İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına karar verilip itiraz konusu hakkında karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 271 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması da Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1263 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.05.2023 tarihinde karar verildi.