YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3962
KARAR NO : 2023/3098
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Karşıyaka Çocuk Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/527 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olmakla 11.05.2022’de kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.03.2023 tarihli ve 2022/22252 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35821 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35821 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/13440 Esas, 2020/445 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, mala zarar verme suçu için 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde öngörülen hapis cezasının kasten yaralama suçuna göre üst sınır yönünden daha ağır olduğu gözetilerek yapılan incelemede; adı geçen suça sürüklenen çocuğun katılan …’a atmış olduğu taşın katılanın arabasına isabet ederek araçta hasara neden olduğu somut olayda, bir fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince suça sürüklenen çocuğun bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un “Fikri içtima” başlıklı 44 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;
“(1) İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.
“
Şeklindeki düzenleme ile, kanun koyucu, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilinin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüş, bu şekilde non bis in idem (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz) ilkesi gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının önüne geçilmesini amaçlamış, erime sistemini kabul etmek suretiyle, bu suçlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı ceza verilmesi ile yetinilmesini tercih etmiştir.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün katılan ile karşılaştıklarında aralarındaki önceki husumet nedeniyle katılana attığı taşın katılana isabet etmeyip aracına isabet ederek zarara neden olduğu belirlenmekle Mahkemece, hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs ve olası kast ile mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda her iki suçtan da mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

4. 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde;
“(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur…
(3) Kasten yaralama suçunun;
a) …,
b) …,
c) …,
d) …,
e) Silahla,
f) …,
İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, … artırılır.”

5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında ise;
“(1) Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.
”
Şeklindeki düzenlemeler uyarınca ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.09.2014 tarihli ve 2013/9-431 Esas, 2014/377 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükümlünün katılana attığı taşın katılana isabet etmeyip arabasına isabet ederek zarar verdiği olayda hükümlünün, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme de gözetilerek daha ağır cezayı ihtiva eden olası kast ile mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan Karşıyaka Çocuk Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/527 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;
“Karşıyaka Çocuk Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/527 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.