YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/495
KARAR NO : 2023/1914
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmedilen ceza miktarına göre, 1412 sayılı Kanun’un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/65 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/5596 Esas, 2021/8826 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddeleri uyarınca “eksik ceza tayini” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri, suç niteliğine, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın kızının katılanın oğlu tarafından cinsel saldırıya uğradığı, şikayet üzerine adli soruşturma başlatıldığı, katılanın oğlunun gözaltına alındıktan sonra serbest kaldığının sanık ve ailesi tarafından öğrenilmesi üzerine katılanın evinin önüne gittikleri, kavga çıktığı, sanığın katılanı üç yerinden bıçakladığı olayda, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3. Katılan hakkında Yenikent Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporlarda, katılanın batın sol üst kadranda üç adet kesici delici alet yaralanması olduğu, yaralanmaların peritona nafiz, mide harabiyetine neden olacak ve ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu belirtilmiştir.
4. Katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın, suçta kullandığı bıçağı kullanış biçimi ve katılanın hayati önem
taşıyan bölgelerine birden çok kez vurmak suretiyle orantısız şekilde hareket etmesi nedeniyle meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, sanığın olay sırasında kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmaların yeri, nitelikleri ve nicelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemediğinden, asgari oranda haksız tahrik indiriminin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.