Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/4988 E. 2023/6157 K. 13.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4988
KARAR NO : 2023/6157
KARAR TARİHİ : 13.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :2022/5008 değişik iş sayılı
KARAR :İtirazın reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan …’in, kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşme yapmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 1 ay süreyle haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama (telefon açmak, mektup alıp göndermekten ve fax alıp göndermekten tamamen men) cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 11.08.2022 tarihli ve 2022/806 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin

kabulü ile anılan disiplin cezasının iptaline dair … 2. İnfaz Hakimliğinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/5593 Esas, 2022/6698 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/5008 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 94660652-105-06-34194-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve 2023/55564 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve 2023/55564 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, hükümlünün olay tarihinde görüşme hakkı olmayan kişilerle konferans yöntemi ile görüşme yapmak eylemine ilişkin olarak yürütülen soruşturma neticesinde 1 ay süreyle haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezasına ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 11.08.2022 tarihli kararına karşı yapılan itiraz üzerine, … 2. İnfaz Hakimliğinin 31.10.2022 tarihli kararı ile, hükümlünün hangi iletişim ve haberleşme araçlarından (mektup, faks, telgraf, televizyon, radyo, telefon ve diğer) tamamen mi yoksa kısmen mi yoksun bırakıldığının açık ve net olarak belirtilmediği ve bu itibarla belirli olmadığından bahisle itirazın kabulüne ve söz konusu disiplin cezasının iptaline karar verilmiş ise de;
5275 sayılı Kanun’un 42 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, “(1) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar mektup, faks ve telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan tamamen veya kısmen yoksun bırakılmasıdır.” şeklindeki düzenlemeye istinaden verilen 11.08.2022 tarihli disiplin kurulu kararında, hükümlünün 1 ay süreyle haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama (telefon açmak, mektup alıp göndermekten ve fax alıp göndermekten tamamen men) cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği nazara alındığında, anılan disiplin cezasının açık ve net olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, merciince itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5275 sayılı Kanun’un 42 nci maddesinin (1) nci fıkrası ile (2) nci fıkrasının konu ile ilgili (f) bendi;
“(1) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar mektup, faks ve telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan tamamen veya kısmen yoksun bırakılmasıdır.

(2) Bu cezayı gerektiren eylemler şunlardır:
…..
……
f) (Ek bent: 14.04.2020 – 7242 S.K./24. md) Kurum idaresine bildirilen telefon numarası aracılığıyla ya da teknik müdahale ile başka bir hatta yönlendirme yapmak suretiyle görüşme hakkı olmayan kişilerle görüşmek.”
Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Madde de, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası, “mektup, faks ve telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan” tamamen ya da kısmen belli bir süre yoksun bırakılma olarak düzenlenmiştir.

4. Somut olayda, Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının şikayete konu 11.08.2022 tarihli ve 2022/806 kararında, hükümlünün “1 ay süreyle telefon açmak, mektup ve faks alıp göndermekten tamamen yasaklanmasına” karar verildiği anlaşılmakla, İnfaz hakimliğince “hükümlünün hangi iletişim ve haberleşme araçlarından (mektup, faks, telgraf, televizyon, radyo, telefon ve diğer) tamamen mi yoksa kısmen mi yoksun bırakıldığının açık ve net olarak belirtilmediği, cezanın belirli olmadığı” gerekçesiyle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.11.2022 tarihli ve 2022/5008 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.10.2023 tarihinde karar verildi.