YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/55
KARAR NO : 2023/2236
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/262 Esas, 2018/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/262 Esas, 2018/99 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.02.2019 tarihli ve 2018/6803 Esas, 2019/2058 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlanması, Adlî Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı ve 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı ve 87 nci maddesindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukukî durumun tespit ve tayini gerektiği, orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşması gerektiği halde asgarî hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, uygulama maddesi olan TCK’nin 87/1-son maddesinin hükümde gösterilmemesi, 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılması, 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/296 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmaması ve üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, vekâlet ücreti verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanığın ele geçirilemeyen tabanca ile ateş etmek suretiyle katılanı basit tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak, kemiği kırığı oluşturacak ve sol üst ekstremitesinde organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak biçimde fonksiyonel kayıp oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Taraf ve tanık beyanları ile adlî dosyalar dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemi sonucu mağdurun İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 30.11.2020 tarihli adlî raporuna göre; “Sol üst ekstremitesindeki fonksiyonel kaybın organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu,” şeklinde yaralandığı ve yaralanmanın yaşamsal tehlike oluşturduğunun bildirildiği,
taraflar arasındaki husumet ateşli silahla oluşturulan yaraların niteliği, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alınarak sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup, oluşturmayacağının tartışılmasının takdîrinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle … 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/296 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı kanunun 326 ncı maddesine göre sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.