YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/712
KARAR NO : 2023/3810
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Olası kastla yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 Tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 21 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 Tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.04.2021 Tarihli ve 2021/4926 Esas, 2021/6848 Karar sayılı kararı ile iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin ek savunma hakkı tanınmadan uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, sanığın eylemi neticesinde, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda vücudunda kemik kırığının meydana geldiği olayda temel cezanın orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekliliği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 Tarihli ve 2021/179 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 21 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri haksız tahrike, mağdurun yaralanmasının sanığın eylemi neticesinde gerçekleştiğinin sabit olmadığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, lehe hükümlere, vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde komşuları ile kavga ettiği esnada onlara attığı taşlardan birisinin kavga eden her iki tarafın da komşusu olan, kavga olayı ile ilgisi bulunmayan ve yine olay yerine sadece kavgayı ayırmak için gelen mağdurun başına denk gelmesi sonucunda yaralanmasına neden olduğu kabul edilmiştir.
2. Sanığın, mağdurun ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu dosya kapsamında mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin haksız tahrike, mağdurun yaralanmasının sanığın eylemi neticesinde gerçekleştiğinin sabit olmadığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, lehe hükümlere ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanları ve adli raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdurun olası kastla yaralandığı olayda meşru savunma
koşullarının oluşmadığı ve sanık lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek mağdurdan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı, lehe hükümlerin Mahkemece değerlendirildiği, sanık hakkında hükmolunun sonuç ceza miktarı da gözetilerek yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmadığı, mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesaire
Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmı öncesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası mağdura yönelik kurulan hükümde; kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan kazanılmış hakkın gözetilmesi sırasında uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 Tarihli ve 2021/179 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapılan paragrafa, “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.