Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/72 E. 2023/1857 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/72
KARAR NO : 2023/1857
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.06.2015 tarihli ve 2011/37 Esas, 2015/335 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 21.03.2018 tarihli, 2018/37 Esas ve 2018/5091 Karar sayılı kararı ile “savunma hakkının kısıtlanmış olması, uygulama olanağı bulunmadığı halde kemik kırığına dair 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması, haksız tahrikin oranının fazla olması, lehe hükümlerin uygulanma talebi olduğu halde değerlendirilmediğinden” bahisle kazanılmış hakların saklı tutularak bozulmasına,

3. Bozma sonrası … 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/420 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

4. Sanık müdafiinin itirazı üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması ile … 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.09.2020 tarihli ve 2020/82 Esas, 2020/292 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 06.09.2021 tarihli, 2021/5598 Esas, 2021/11719 Karar sayılı kararı ile hükmün “kazanılmış hak ihlaline neden olunduğundan bahisle” bozulmasına,

6. … 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.02.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği kazanılmış hakların dikkate alınarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk aleyhine delil bulunmadığına, haksız tahrikin oranına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur …’ın ortak olduğu barla ilgili ortağı ile tartıştığı, olay günü mağdurun ortağı olan … …’nin yanına bir kaç kişi alarak mağdurun evine gittikleri, tartışma çıktığı, suça sürüklenen çocuğun da mağdurun evine gelen kişiler arasında bulunduğu, aynı zamanda barda güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun mağdura av tüfeği ile ateş ederek sağ diz ön yüzde ateşli silah yaralanması nedeniyle ağır (6.) derece kemik kırıkları ile birlikte dizde işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adlî raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2-5) numarada gösterilen bozma ilamlarının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareket gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde indirim oranında ve lehe hükümlere ilişkin mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası yazılması ile suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği uygulanamayağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin kısımdan “5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası” ibaresinin çıkartılarak, yerine “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası” ibaresinin eklenmesi, ayrıca hükümden 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi gereği uygulanan hak yoksunluklarına dair kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.