YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/74
KARAR NO : 2023/3225
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/363 Esas, 2016/558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçi ve katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanması suretiyle (iki kez) 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/363 Esas, 2016/558 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2021/2366 Esas, 2021/5679 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi ve katılan ile sanık arasında uzlaştırma işlemi yapılması, sanığa usulüne uygun tebliğ yapılmadan yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, gerekçeden yoksun şekilde karar verilmesi, şikâyetçinin beyanın alınmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2021/552 Esas, 2022/990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca (iki kez) 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İnceleme dışı sanık …’in katılan …’ün evinde kiracı olduğu, suç tarihi olan 28.10.2008 günü katılan … ve oğlu şikâyetçi … ün inceleme dışı sanık …’in işyerine gelerek kendisinden evin kirasını istedikleri, olay yerinden ayrılan inceleme dışı …’in kardeşleri olan sanık … ve inceleme dışı sanık …’in gelerek katılan ve şikâyetçiye elleriyle vurmak suretiyle ile katılan ve şikâyetçiyi basit tıbbî müdahale ile iyileşir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. Katılan ve şikâyetçi aşamalardaki beyanlarında, sanığın inceleme dışı sanıkla birlikte kendilerini yaraladığını beyan etmişlerdir. Katılan ve şikâyetçideki yaralanmalara ilişkin 28.10.2008 tarihli adlî muayene raporları dava dosyasında mevcutur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın Temyiz Sebepleri ve Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, şikâyetçi ve katılan beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından

gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2021/552 Esas, 2022/990 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.