YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/801
KARAR NO : 2023/2984
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/2009 Esas, 2022/9499 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KD-2019/45675 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde suç vasfının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu olduğundan bahisle Dairemizin temyiz
isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilamının kaldırılması ve itirazname doğrultusunda hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Olay günü akşam saatlerinde evine girmek üzere olan sanığın arkasından maktulün “Lan” şeklinde hitap ederek seslendiği, devamında da “Lan sana diyorum, kamerayı sen mi bozdun” dediği, sanığın da “Terbiyesizlik etme” şeklinde karşılık verdiği, tarafların tartışmaya ve birbirlerine vurmaya başladıkları, kavga esnasında birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri, bu esnada maktulün çalıştığı iş yerinin sahibi olan tanık …’in gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı, bir süre sonra tanık …’in de yanlarına geldiği ve maktulün yanında yer alarak sanıkla tartışmaya başladığı, maktul ve tanık …’in birlikte sanığa vurdukları, sanığın yaralanmasına ilişkin Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29.12.2016 tarihli rapora göre yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, tanık …’in tarafları ayırarak maktul ve tanık …’i sanığın yanından gönderdiği, ancak sanığın hakaret etmeye devam etmesi üzerine maktulün biraz uzaklaştıktan sonra geri gelerek üzerinde bulunan çakı ile sanığa saldırdığı, sanık ve maktulün boğuşmaya başladıkları, yere düştükleri ve yerde de boğuşmaya devam ettikleri, sanığın maktulün elindeki bıçağı düşürmesi ile birlikte bu bıçağı aldığı, bu boğuşma sırasında maktulü yaraladığı, sanık ve maktul arasındaki boğuşmanın çok uzun sürmediği, bir süre sonra ayrıldıkları, maktulün ayağa kalkarak bir süre yürüdükten sonra yere yığıldığı olayda suçta kullanılan aletin elverişliliği, maktulde birden fazla kesici delici alet yarasının olması, yaralardan her ikisinin de sol göğüs bölgesinde olup bir tanesinin kalbe nafiz ve perikardı keser nitelikte olması hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürme olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/2009 Esas, 2022/9499 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.