YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/864
KARAR NO : 2023/4034
KARAR TARİHİ : 08.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 Tarihli ve 2014/75 Esas, 2016/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b) Katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 Tarihli ve 2014/75 Esas, 2016/774 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.01.2021 Tarihli ve 2020/16077 Esas, 2021/1741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden uzlaşmaya ilişkin değerlendirme yapılması zorunluluğu, katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden kati rapor aldırılması gerekliliği, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi yerine c bendinin yazılması, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezasının bir kat artırılması yerine doğrudan “5 yıl” hapis cezasına çıkartılması ve her iki mahkumiyet hükmü yönünden de hak yoksunluklarına hükmolunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 Tarihli ve 2021/260 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 5 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, tanık ifadelerinin katılanların beyanlarını doğrulamadığına, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmaması nedeni ile lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın arakadaşı olan tanık E.İ.’nin sevk ve idaresindeki araç ile seyir halindeyken aralarında daha önceden husumet bulunan ve dedesine ait ruhsatlı silahla avdan dönen katılan … ile karşılaştığı, sanığın aracını durdurarak …’ın yanına gittiği, aralarında sözlü tartışma geçtiği, bunun üzerine sanığın …’a kafa atarak yaraladığı ve sonrasında katılan …’ın elindeki silahı alarak havaya iki el ateş ettiği, …’ın ikametine giderek durumu babası katılan … ile yakınlarına bildirmesi üzerine, katılan … ve tanıklar C.K. ile M.K.’nin sanığın yanına geldikleri, çıkan tartışma sırasında sanığın katılan …’in kafasına av tüfeğinin demir kısmı ile vurmak suretiyle yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Katılanların yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporları dosya kapsamında mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, tanık ifadelerinin katılanların beyanlarını doğrulamadığına, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmaması nedeni ile lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, vesaireye ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanların ve tanıkların beyanları ile katılanlar hakkında aldırılan adli muayene raporlarıyla saptandığı, sanığın araç içerisindeyken katılan …’ı yol kenarında görmesi üzerine aracı durdurarak yanına gidip tartışmaya başlaması ve kafa atarak katılanın elindeki av tüfeğini alması akabinde olayların başladığı anlaşılmakla ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, somut olayda meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Mahkemece lehe kanun hükümlerinin değerlendirildiği, yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmadığı belirlenmekle, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 Tarihli ve 2021/260 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.06.2023 tarihinde karar verildi.