YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/866
KARAR NO : 2023/3807
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 Tarihli ve 2015/304 Esas, 2015/984 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 Tarihli ve 2015/304 Esas, 2015/984 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.09.2019 Tarihli ve 2019/8619 Esas, 2019/16329 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin hüküm kurmaya elverişli ve yeterli rapor aldırılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 Tarihli ve 2019/1451 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, mağdurun olay günü arkadaşlarıyla beraber açık alanda alkol aldığı, telefon ile konuşmak için aracına bindiği bu sırada sanığın olay yerine geldiği ve aracın içerisinde telefon görüşmesi yapan mağdurun yanına gittiği, aracın kapısını açarak araç içerisindeki mağduru yumruk atarak yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın, mağdurun ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, vesaireye ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları ve mağdurun beyanları ile uyumlu adli rapor içeriğiyle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seferihisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 Tarihli ve 2019/1451 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.