YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/938
KARAR NO : 2023/2576
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/190 Esas, 2015/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.05.2019 tarihli ve 2019/2012 Esas, 2019/10043 Karar sayılı kararı ile “sanık … hakkında diğer sanık … ile iştirak halinde olup olmadıklarının tartışılması ve ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine asgari oranda uygulanması gerektiği” belirtilerek bozulmasına,
3. Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/980 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 05.11.2019 tarihinde kesinleştiği,
4. Denetim süresi içinde 21.06.2020 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediği, Akyazı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 26.10.2021 tarihinde kesinleştiği,
5. Denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/750 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in yaptırdığı inşaatta çalışan katılan … ile yapılan işin parası nedeniyle tartıştığı, katılanın fazla para istediği iddiası ile karşılıklı yaralama meydana geldiği, sanığın katılan …’yı basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen başka türlü savuşturma imkanı bulunmayan saldırı gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/750 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “bozma öncesi ilk hükümde sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 6000 TL adli para cezası olduğu gözetilmeden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/8-853 Esas, 2018/135 sayılı kararına aykırı olarak kazanılmış hak ihlaline neden olacak şekilde hüküm tesisi” dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/750 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezaya ilişkin kısımda 11 ay 7 gün hapis cezası ibaresinden sonra gelmek üzere “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınması ile cezanın 6000 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.