Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2012/12780 E. 2013/627 K. 23.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12780
KARAR NO : 2013/627
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar; ortak mirasbırakaları … …’ın çocuksuz, dul öldüğünü, ikinci eşi … ile evlenmeden önce kayden maliki olduğu 2004 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda yer alan 8 nolu bağımsız bölümü sağ olan kardeşleri … ve …’nin çocukları ile kendisinden önce ölen kardeşi … …’ın kızı …’ya tapuda satış gibi göstermek suretiyle temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını, murisin sağlığında davalılar aleyhine Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2010/72 Esas sayılı dava dosyasında ikinci evlilğini yapmadan önce davalıların telkini ve hileli davranışları üzerine mal kaçırmak amacıyla bedelsiz devrettiğini, ikinci eşinin ölümü üzerine devrini istediği halde tapuda ferağ vermediklerini iddia ettiğini ancak ölümü nedeniyle davanın takipsiz kaldığını, anılan davada davalılardan …’nın kabul beyanında bulunduğunu, davalılarla yapılan protokolün de temlikin muvazaalı olduğunu kanıtladığını ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptal ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, murisin iradi olarak taşınmazı temlik ettiğini, ne şekilde baskı kurulduğunun açıklanamadığını,davalılardan …, … ve … nın kabulleri ile anılan protokolün bağlayıcı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, temliki işlemde muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar … …, …, … tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi İlknur …’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece; davanın kabulüne karar verilimiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle miras bırakanın davalıya yapmış olduğu pay temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davacıların miras payı oranında davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak; dava 15.000,00.-TL değer gösterilmek suretiyle açılmış, mahkemece yapılan uygulama sonucu çekişme konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri 80.000,00.-TL., temlik tarihindeki değeri ise 33.000,00 TL., olarak belirlenmiştir.
Bu durumda da; mahkemece hüküm altına alınması gereken nispi karar harcı ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacılar yararına taktir edilmesi gereken avukatlık ücretinin; keşfen belirlenen değer üzerinden harcın ikmal edildiği gözetilerek davacıların miras paylarına isabet eden dava tarihindeki değeri (40.000,00.-TL.) üzerinden hesaplanması ve davanın açılmasına sebebiyet veren davalılardan …, … ve …’in kabul beyanının ilk celse gerçekleştiği dikkate alınarak Harçlar Kanunun 22. Maddesi hükmü gereğince karar ve ilam harcının üçte ikisinden sorumlu tutulmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme ile taşınmazın tamamının dava tarihindeki değeri üzerinden fazla harç ve avukatlık parasına hükmedilmesi doğru değildir.
Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;
a)Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendindeki; ” Alınması gerekli 4.752,00 TL. harçtan peşin alınan 222,75 TL., 29/04/2011 tarihinde alınan 297.00 TL. harç toplamı olan 519.75 TL. harcın mahsubuna eksik 4.232,25 TL. harcın davalılardan müştereken tahsiline,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine
“Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.376,00.-TL. harçtan peşin ve tamamlama yoluyla alınan toplam 519.75 TL. harcın mahsubu ile bakiye 1.856,25.-TL.’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irad kaydına” ibaresinin yazılmasına,
b)Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. bendindeki;“Davacılar kendilerini vekil ile temsil edildiklerinden 8.450,00 TL. vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,” ibaresinin çıkartılarak yerine
” Davacılar vekil ile temsil edildiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. ve 22. maddeleri uyarınca davacılar vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisi dikate alınarak kabul edilen miktar üzerinden 7.406,64 TL nispi vekalet ücreti taktiri ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, davalılardan …,…,…’in bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 436/2. (6100 sayılı HMK’nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.