YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/147
KARAR NO : 2014/14593
KARAR TARİHİ : 22.09.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/07/2013
NUMARASI : 2010/145-2013/270
Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 20.5.2010 tarihli krokide B harfi ile gösterilen mavi boyalı bölümdeki binanın 1. alt katındaki daireye davalının elatmasının önlenmesine, taşınmazın diğer bölümleri taraflar arasında kira sözleşmesine konu olduğundan görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ‘1 ahşap, 2 kargir ev ve garaj’ niteliğindeki 884 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davacıların mirasbırakanı A. R. O.adına kayıtlı olduğu, 1.11.1997 tarihinde mirasbırakan ile davalı arasında taşınmazın bir bölümü için kira sözleşmesi yapıldığı, 10.11.2009 tarihinde davacılar tarafından davalı aleyhine açılan tahliye davası neticesinde davanın kabul edilerek 1.11.1997 tarihli kira sözleşmesinin feshi ile 83 numaralı taşınmazdan (krokide A ve A1 ile gösterilen bölümlerden) davalının tahliyesine karar verildiği, kararın kesinleştiği, dolayısıyla tahliye kararına konu olan bölümlerin A ve A1 bölümleri olduğu, bunun dışındaki alanların kira kapsamı dışında kaldığı, davacılar vekilinin yargılama sırasında yıkım talebini atiye terk ettiği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar davalı, (kira sözleşmesine konu olan yerler dışında) dava konusu taşınmazın diğer bölümleri için muris ile kira sözleşmesi yaptığını savunmuş ve davacı Orhan’a gönderilen kira paraları davacı Orhan tarafından ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin alınmış ise de, davalı tarafça mirasbırakan ile sözlü kira sözleşmesi yapıldığı kanıtlanamadığı gibi, elbirliği halinde maliklerden Orhan tarafından kira parasının alınmış olmasının kira sözleşmesine geçerlilik sağlamayacağı da kuşkusuzdur.
Ancak, tanık beyanlarına göre davalının kira sözleşmesi kapsamı dışında kalan bölümleri davacıların murisinin muvafakati ile kullandığı, davacılar tarafından keşide edilen ihtarname tarihine kadar muvafakatin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının, ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren artık taşınmazda haksız elatan konumunda olduğu tartışmasızdır.
Hal böyle olunca; davalının kullandığı (kira sözleşmesi kapsamı dışında kalan) bütün bölümler bakımından elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, kira kapsamı dışında kalan yerlerin muvafakate dayalı olarak kullanıldığı, 8.7.2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile muvafakatin geri alındığı gözetilerek B harfli binanın 1. katı, C harfli bina ve B1, C1 ve D harfleri ile gösterilen alanlar için ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Kabule göre de, davada reddedilen kısım göz önünde bulundurularak kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da isabetsizdir.
Taraf vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.