YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8237
KARAR NO : 2019/2424
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakan babaları …’in … parsel sayılı taşınmazdaki … ve … numaralı bağımsız bölümleri mal kaçırmak amacıyla oğlu olan davalıya temlik ettiğini, taşınmazların oldukça düşük bir bedelle satışının yapıldığını, mirasbırakanın maddi durumunun iyi olduğunu, davalının satış tarihinde 17-18 yaşlarında olduğunu ve geliri olmadığını ileri sürerek tapuların iptali ile payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, süresinde davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, murisin davalıya bir temlikinin olmadığı, davalının taşınmazları üçüncü kişiden edindiği 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi …’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, davada ileri sürülen iddianın içeriğine ve davalıların savunmasına göre; yanlar arasındaki uyuşmazlık, murisin gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalı) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 01.04.1974 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır.
Somut olayda olduğu gibi bedeli ödenerek “gizli bağış” şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarih 248/538; 21.12.1994 tarih 667/856; 11.10.1995 tarih 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş, Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır. Böyle bir durumda koşulları varsa ancak tenkis istenebilecektir. Ancak eldeki davada tenkis istenmemiştir.
Davanın reddedilmesi yukardaki gerekçeyle ve sonucu itibarıyla doğrudur.
Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.