Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2018/2116 E. 2019/4337 K. 04.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/2116
KARAR NO : 2019/4337
KARAR TARİHİ : 04.07.2019

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUKDAİRESİ
DAVA TÜRÜ: TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı … Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesince verilen 30.11.2017 gün ve 650-1280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar …, …, … ve arkadaşları vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.
Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, asıl dava yönünden 12.097,60 TL, birleştirilen dava yönünden ise 9.015,20 TL tazminatın 10.03.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı … dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.’nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş, 2017 yılı itibarıyla HMK.’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 41.530,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, asıl davada 12.097,60 TL, birleştirilen davada ise 9.015,20 TL tazminata hükmedilmiş olup, hükmedilen değerlerin 2017 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davalıların temyiz dilekçelerinin değerden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.