YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3232
KARAR NO : 2019/6246
KARAR TARİHİ : 04.12.2019
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL
Taraflar arasındaki davadan dolayı Tokat 1. Asliye Hukuk Hakimliği’nden verilen 27.10.2015 gün ve 2014/1101 Esas, 2015/291 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 06.03.2019 gün ve 2016/4146 Esas, 2019/1565 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 22.04.2009 günlü dilekçe ile 7.100,00 TL değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 27.10.2015 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep, karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 06.03.2019 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.’na ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680,00 TL.’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 27.05.2019 günlü dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.