Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2021/8903 E. 2022/2547 K. 29.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8903
KARAR NO : 2022/2547
KARAR TARİHİ : 29.03.2022

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.01.2019 tarihli ve 2018/299 Esas – 2019/30 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2019/2924 Esas – 2021/4046 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresinde davalı … vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 24.04.2013 tarihli dilekçe ile 5.000,00-TL dava değeri gösterilmek üzere açılmış olup keşfen 4.525,80-TL zemin değeri belirlenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 27/04/2021 tarihli Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK.’na ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2021 tarihinden itibaren değeri 26.310,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasa’nın geçici 3. maddesi yollaması ile) davalı … vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 29.03.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.