Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2022/1249 E. 2022/2878 K. 07.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/1249
KARAR NO : 2022/2878
KARAR TARİHİ : 07.04.2022

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/05/2021 tarihli ve 2019/337 Esas – 2020/258 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 24/11/2021 tarihli ve 2021/6850 Esas – 2021/7173 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-
Dava, 06/05/2015 tarihli dilekçe ile 10.000,00 TL değer gösterilerek açılmış, yargılama aşamasında davacının 1/8 payına düşen 17.375,00 TL üzerinden harç ikmal edilmiş ve bu miktar üzerinden 18/05/2021 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Yerel Mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep, karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 24/11/2021 tarihli Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1. maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK’ya ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2021 tarihinden itibaren değeri 26.310,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasa’nın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 03/02/2022 günlü dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın karar düzeltme isteyene geri verilmesine, 07/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.