YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/241
KARAR NO : 2022/4207
KARAR TARİHİ : 26.05.2022

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : … 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.04.2016 tarihli ve 2012/34 E. – 2016/382 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2017/365 E. – 2021/750 K. sayılı kararın, düzeltilmesi süresinde davacı T.. K.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 10.000,00 TL değer gösterilerek açılmış ve çekişmeli taşınmaz bölümünün keşfen saptanan değerine göre hesaplanan 20.080,84 TL üzerinden nihai karara bağlanmıştır.
Yerel Mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 04.02.2021 tarihli Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK’a ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2021 tarihinden itibaren değeri 26.310,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) davacı T.. K.. vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.