YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5025
KARAR NO : 2022/7431
KARAR TARİHİ : 10.11.2022

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ
İLK DERECE MAHKEMESİ : DÜZCE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

– KARAR –

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takirde alacak isteğine ilişkindir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de, “miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş, 2022 yılı itibariyle HMK’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 107.090,00 TL olarak uygulanmaya başlanmıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali-tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Somut olayda, dava konusu taşınmazın değeri ilk bilirkişi raporunda 355.473,04 TL olarak belirlenmiş, davacı vekilinin 19.06.2019 tarihli dilekçesi ile dava değeri olarak gösterdiği her bir davacıya düşen kısmın 71.094,59’ar TL olduğu bildirilmiş, hükme esas alınan ikinci raporda ise dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan 258.748,50 TL değeri üzerinden her bir davacının 7/35’ er miras payına karşılık olarak 51.749,7 TL geldiği ve bu miktarların 2022 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.
Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yukarıda açıklanan nedenden ötürü temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden tarafa geri verilmesine, 10.11.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.