YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8073
KARAR NO : 2023/78
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.09.2021 tarihli ve 2020/294 Esas – 2021/205 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 08.06.2022 tarihli ve 2022/2594 Esas – 2022/4638 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 10.12.2012 tarihli dilekçe ile 5.000 TL dava değeri gösterilerek açılmış olup, dava konusu taşınmazların keşfen saptanan değerleri toplamından ( 320.000 TL) davacının 3/28 payına düşen değer olan 34.285,00 TL üzerinden nihai karara bağlanmıştır.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 tarih ve 2005/4-295-287 sayılı kararı). Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 08.06.2022 tarihli Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin onama kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK’a ilave edilen Ek madde 4’e göre de; 01.01.2022 tarihinden itibaren değeri 35.834,22 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

KARAR
Açıklanan sebeple;
6100 sayılı Yasa’nın geçici 3. maddesi yollaması ile davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 02.11.2022 tarihli dilekçesinin REDDİNE,

Alınan peşin harcın temyiz edene istek halinde iadesine,

11/01/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.