YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1566
KARAR NO : 2014/1444
KARAR TARİHİ : 04.03.2014

Tebliğname No : KD – 2007/111619
Mahkeme : FATİH 2. Sulh Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi- Numarası : 13/02/2007 – 2006/544 esas ve 2007/78 karar
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce 06.02.2012 tarihinde 2009/6236 esas ve 2012/706 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün, “CMK’nın 191/3-b maddesi uyarınca, iddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılarak hüküm kurmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması” nedeniyle bozma kararı verildiği, karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 26/03/2012 gün ve 111619 sayı ile itiraz edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.11.2013 tarih, 2013/10-1440 esas ve 2013/444 karar sayılı kararı ile itiraz yerinde görülerek Dairemizin kararının kaldırılmasına ve dosyanın esası incelenmek üzere Dairemize gönderilmesine karar verildiğinden, yapılan incelemede:
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’la değişik 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesindeki seçeneklerden biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlara bağlı olarak, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden ve gerekçesi gösterilmeden cezayla birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri seçeneğine göre hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.