YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1719
KARAR NO : 2015/29949
KARAR TARİHİ : 30.03.2015

Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık … hakkında Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 03.09.2014 tarihinde 2014/100 esas ve 2014/242 karar sayı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.02.2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemece sanığın TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; « Dosya kapsamına göre, suç tarihi olan 1-6/12/2013 tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihi olan 01/07/2014 tarihinde de yürürlükte bulunan 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 7/2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu’nun 191’inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191’inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki hüküm gereğince, sanık hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak, sonucuna göre uygulanmadığının tespiti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen kararın bozulması istenmiştir.
UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemeye göre, kanun yararına bozulması istenen Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.09.2014 tarihli 2014/100 esas ve 2014/242 karar sayılı kararının, sanık müdafiinin itirazı üzerine Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 05.01.2015 tarihinde 2015/8 değişik iş sayı ile kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, konusu kalmayan kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.