Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2015/3523 E. 2018/8767 K. 04.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3523
KARAR NO : 2018/8767
KARAR TARİHİ : 04.12.2018

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanık hakkında TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca belirlenen çalışma süresinin hükmolunan ceza miktarının yarısından az olamayacağı gözetilmeyerek 3 ay kamuya yaralı işte çalışma süresi belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hüküm fıkrasının 5 numaralı bölümünde kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilirken ilgili yasa maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesi olması gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 51-f maddesi gereğince hüküm kurulması,
2- Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin “01/04/2014” yerine “31/03/2014” olarak yanlış yazılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK’nın 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1- Hüküm fıkrasının 5 numaralı bölümünden “51-f ” ibaresinin çıkarılarak, yerine “50/1-f” ibaresinin yazılması
2- Hükmün gerekçeli karar başlığından “31/03/2014” ibaresinin çıkarılarak, yerine “01/04/2014” yazılması
Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.