YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6674
KARAR NO : 2020/7561
KARAR TARİHİ : 16.11.2020

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Olay tarihinde Ankara’dan İzmir’e gitmekte olan … plakalı yolcu otobüsünün bagajında üzerinde 17 ve 32 nolu bagaj fişleri bulunan iki ayrı çanta içerisinde bulunan 1.720 gram esrarın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; söz konusu çantaların kime ait olduğunun bilinmediği sırada, araç muavini … …’ın beyanı dışında aleyhlerine delil bulunmadığı aşamada, 38 ve 29 koltuk nolu biletlerin sahibi olup, olay sırasında 38 ve 40 nolu koltuklarda oturdukları tespit edilen sanıkların, aramada ele geçen suça konu esrarın kendilerine ait olduğunu söyleyerek, suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettikleri anlaşıldığından, haklarında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenlemesi dikkate alındığında, yaşı küçük sanık … hakkında kurulan hükümde, 5275 sayılı Kanun’nun 106/4. maddesi uyarınca ihtarda bulunulmakla birlikte, bu ihtarla çelişecek ve infazda karışıklığa yol açacak şekilde ayrıca TCK’nın 52/4 ve 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddeleri uyarınca tayin olunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,
3)Suç tarihinden 18 yaşından büyük olan sanık … hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceğine ilişkin ihtarda bulunulmakla birlikte, bu ihtar ile çelişecek ve infazda karışıklığa yol açacak şekilde, koşulları bulunmadığı halde, 5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi uyarınca, adli para cezasının ödenmemesi halinde, kalan adli para cezasının 6183 sayılı Kanun’a göre tahsil edileceğine ilişkin ihtarat yapılması,
4)Hükümden sonra 24/11/2015 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık …’in durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
5)İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı’nca tanık numune olarak alınan uyuşturucu maddenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
6)Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık … hakkında 5395 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca sanığın bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıkların ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,16/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.