Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2017/7194 E. 2020/8222 K. 26.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7194
KARAR NO : 2020/8222
KARAR TARİHİ : 26.11.2020

Mahkeme : ŞEBİNKARAHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma
2- 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet
Hükümler : 1- Beraat: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan
2- Mahkûmiyet: 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan
b) Onama: 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) Sanık hakkında ”uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:
CMK’nın 141/2. maddesinin karara geçirilmemesinin tazminat talebine engel oluşturmayacağı, hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanık müdafiinin beraat kararını temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığı, dava sonucunda sanık hakkında 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş olması nedeniyle, lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,
B) Sanık hakkında ”6136 sayılı Yasa’ya muhalefet” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK’nun 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün sanık ile ilgili B bölümünün 3. paragrafında yer alan ”hükmedilen 4 gün karşılığı adli para cezası ile birlikte toplamda 1 gün karşılığının sanığın suç işlediği tarih dikkate alınarak lehine olacak şekilde TCK’nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu da dikkate alınarak günlüğü 20,00 TL’den takdir edilerek sanığın toplamda 580,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ”sanığa sonuç olarak verilen 25 tam gün hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle sanığın 500 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
26/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.