YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/82
KARAR NO : 2017/1008
KARAR TARİHİ : 14.03.2017

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Dosyanın tetkikinde; uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 188/3, 62/1, 52/2, 4, 53/1, 54/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, 2.000. TL adli para cezası ile tecziyesine ilişkin, Siirt Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.05.2013 tarih 2013/62-2013/168 sayılı hükmünün, temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10 ‘uncu Ceza Dairesi’nin 13.05.2016 tarih 2014/5678-2016/1550 sayılı ilamı ile “Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde elde edilmeyen sanığın savunmasının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan …’de ele geçirilen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ilişkin, adı geçenin sonradan döndüğü soruşturma aşamasındaki soyut beyanı dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması” sebebiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, yerel mahkeme tarafından 24.06.2016 tarihli oturumda bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilip, aynı celsede yukarıda belirtilen şekilde mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderildiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07.12.2016 tarihli 2016/909 esas 2016/1128 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;
1- Dairemizin 13.05.2016 tarih 2014/5678-2016/1550 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Siirt Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.06.2016 tarihli 2016/342 esas ve 2016/318 karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,
2- 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun’un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.