Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2018/2375 E. 2019/4987 K. 09.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2375
KARAR NO : 2019/4987
KARAR TARİHİ : 09.07.2019

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm-Karar : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin İskenderun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığın bilinen en son adresi olan "Meydan Mahallesi 517/1 Sok. No:1 İskenderun/Hatay" adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın ceza infaz kurumunda olduğundan bahisle tebligat İskenderun Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na sevkedildiği ve sanığın 04/08/2013 tarihinde ceza infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle tebligat iade edildiği, sonrasında o tarihte sanığın MERNİS adresi olan "Meydan Mahallesi 517/1 Sok. No:1 İskenderun/Hatay" adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmasından sonra denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak gönderildiğinin anlaşılması karşısında; 24/01/2008 tarih, 2007/116 esas ve 2008/34 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi;
2- Kabule göre; adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK’nın 52. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak taksit aralığının gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.