YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2461
KARAR NO : 2023/7657
KARAR TARİHİ : 13.09.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/175 E., 2015/54 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : Beraat; sanıklar …., ….., ve ….., hakkında
: Mahkûmiyet; sanıklar ……, ve … hakkında
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2013/175 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanıklar …’un uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından beraatlerine,
2. Sanıklar …ve …’un uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanıklar … hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine,
B. Sanıklar …ve …’un temyiz sebepleri özetle; yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. Sanıklar …’un üzerlerine atılı suçları işlediğine ilişkin telefon tapesi dışında delil bulunmadığı, sanıkların tape içeriklerini kolluk kuvvetlerinin yapmış olduğu değerlendirme doğrultusunda kabul etmedikleri, sanıkların esrar maddesi ile birlikte ele geçmemeleri ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık …’ın beyanları dikkate alındığında, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı yeterli delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Sanık …’in temyiz dışı sanık … aracılığı ile hakkında değişen suç vasfıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet hükmü verilen diğer sanık …’a uyuşturucu madde sattığı gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Dosyada bulunmayan 12.11.2012 ve 17.02.2013 tarihli olaylarla ilgili ele geçirilen maddelere ilişkin ekspertiz raporunun aslı veya onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip dosya arasına alınarak duruşmada okunup sanıklardan diyecekleri sorulmaması,
2. Tüm dosya kapsamına göre, 12.11.2012 tarihli olaya ilişkin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dosyaları tefrik edilen sanıklar ……, ….. ile …..,’in ve 17.02.2013 tarihli olaya ilişkin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dosyası tefrik edilen sanık ……’un usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılarak beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
3. Mahkeme, sanık … hakkındaki hükmün gerekçe kısmında, sanığın 12.11.2012 tarihli olaydaki eylemlerini belirtmek suretiyle olayı kabul ediş şeklini açıkladıktan sonra gerekçenin son kısmında, sanığın iddianamede belirtilmeyen 12.12.2011 tarihli eylemini sabit kabul ettiğini belirtmek suretiyle hükmün esasını oluşturan gerekçede çelişki oluşturulması,
4. 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince “alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıklar …ve …’un üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayini gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası
olarak değiştirildiği, hüküm tarihinde, 6545 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanıklar …ve …’un savunma hakkının kısıtlanması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2013/175 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanıklar …ve …’un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.