YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5030
KARAR NO : 2020/6196
KARAR TARİHİ : 22.10.2020

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararı, bilinen adresine tebliğe çıkarılıp, annesinin “muhatabın askerde olduğunu ve açık adresini bilmediğini” beyan eden notu ile tebliğ edilemeden iade edildiği, devamında bu kez Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı anlaşıldığından, gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle tedbir kararının kesinleşmediği, bu karara bağlı olarak 22/04/2015 tarihli 2014/1291 esas ve 2015/486 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 29/06/2011 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.