Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2019/8445 E. 2022/4610 K. 11.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8445
KARAR NO : 2022/4610
KARAR TARİHİ : 11.04.2022

Mahkeme : ELAZIĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A- Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
B- Sanık … hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
1-) TCK’nın 191. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendine göre; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilmesine göre; bu madde hükümleri çerçevesinde mahkemenin takdir yetkisi ve gerekirse sanığın kabulü aranmaksızın, CMK’nın 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde zorunluluk bulunmasına rağmen sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
11.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.